وقتی بازی‌ها به مصلی رسیدند؛ روایت دومین جشنواره بازی‌های رایانه‌ای

 در سال‌هایی که صنعت بازی‌سازی ایران هنوز در حال پیدا کردن هویت خود بود، دومین جشنواره بازی‌های رایانه‌ای تهران به‌عنوان یکی از مهم‌ترین ایستگاه‌های این مسیر شکل گرفت؛ رویدادی که از ۶ تا ۱۰ تیرماه ۱۳۹۱، مصلای امام خمینی (ره) را به محل تلاقی ایده‌ها، رقابت‌ها و امیدهای بازی‌سازان ایرانی تبدیل کرد. این جشنواره که در فضایی بیش از ۱۸ هزار متر مربع برگزار شد، فرصتی بود تا تازه‌ترین بازی‌های تولیدشده توسط شرکت‌ها و تیم‌های مستقل و غیرمستقل در معرض دید داوران و مخاطبان قرار گیرد.


به گزارش روابط عمومی بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای، دومین دوره جشنواره بازی‌های رایانه‌ای تهران، در دو بخش اصلی و جنبی برگزار شد و طی آن، بازی‌سازان در حوزه‌هایی همچون بازی‌های ایرانی، طراحی کاراکتر و بازی‌نامه‌نویسی به رقابتی جدی پرداختند.

در بخش بازی‌های ایرانی، آثار ارسال‌شده به دبیرخانه جشنواره در قالب‌های متنوعی از جمله بازی‌های بزرگ، بازی‌های برخط و بازی‌های کوچک مورد بررسی قرار گرفتند؛ تنوعی که نشان می‌داد بازی‌سازی ایرانی در حال تجربه مسیرهای تازه و جسورانه است. در بخش جنبی نیز مسابقه طراحی بازی برخط و رقابت ایده‌های قرآنی، جلوه‌ای متفاوت به این دوره از جشنواره بخشید.

اولین‌های جشنواره دوم

پس از روزهایی پرهیجان و ارزیابی دقیق آثار، نوبت به معرفی برگزیدگان رسید؛ آثاری که هرکدام نماینده بخشی از توان و خلاقیت بازی‌سازی ایران بودند. بازی «اکسیر سیاه» عنوان بهترین بازی رایانه‌ای مستقل را از آن خود کرد و «ترموباکس» به‌عنوان برترین بازی دانش‌آموزی معرفی شد. در بخش طراحی بازی نیز دو اثر «گنج پنهان» و «طلای سیاه» موفق به دریافت غزال زرین شدند. در بخش‌های هنری و فنی، بازی «شبان» با دریافت تندیس بهترین کارگردانی هنری و غزال زرین موسیقی، خوش درخشید و بازی «راز اژدها» با کسب غزال زرین صداگذاری و افکت و همچنین عنوان برتر طراحی شخصیت، مورد توجه داوران قرار گرفت. در بخش سینماتیک نیز دیپلم افتخار به بازی «طلای سیاه» تعلق گرفت. بخش بازی‌نامه، رنگ‌وبویی متفاوت به جشنواره داد؛ جایی که «تراتئون» به‌عنوان بهترین بازی‌نامه حماسی و اسطوره‌ای، «دردسر همستر» در بخش کودک و نوجوان و فانتزی و «برادرم سهیل» در حوزه مقاومت و پایداری، عناوین برتر را از آن خود کردند.

از اتفاقات به‌یادماندنی این دوره، حضور مرحوم علی معلم در جمع داوران بخش محتوایی جشنواره بود؛ حضوری که به اعتبار فرهنگی این رویداد افزود. دبیری دومین جشنواره بازی‌های رایانه‌ای تهران نیز بر عهده بهروز مینایی، مدیرعامل وقت بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای، قرار داشت. دومین دوره جشنواره بازی‌های رایانه‌ای تهران، بیش از آنکه صرفاً یک رقابت باشد، نشانه‌ای روشن از شکل‌گیری مسیری تازه در صنعت بازی ایران بود؛ مسیری که امروز، پس از گذشت یک دهه، به نقطه‌ای مهم و اثرگذار رسیده است.