چالش‌هایی در مسیر بازی‌های ایرانی

در چند سال گذشته به بازی‌های رایانه‌ای بیشتر از گذشته پرداخته شده و از آنجایی که ایران ظرفیت بالایی در این حوزه دارد شاهد آن هستیم که اوضاع کمی رو به بهبود است.

صنعت بازی‌سازی ما با حاشیه‌سازی پیشرفت نمی‌کند

امیرحسین فصیحی (مدیرعامل شرکت فن‌افزار شریف) امروزه با توجه به اینکه در حوزه موبایل و بازی‌های موبایلی پیشرفت‌های خوبی به‌وجود آمده است و این حوزه، شکل و شمایل صنعت به خود گرفته است، بازی‌سازان علاوه بر ساخت بازی‌های باکیفیت در سطح جهانی می‌توانند به بازار داخلی نیز توجه ویژه‌ای داشته باشند.

سوم خرداد و حسرت منِ بازی‌ساز

سوم خرداد و حسرت منِ بازی‌ساز

امروز سوم خرداد است، روزی که اگر ده‌ها و صدها سال از تاریخ این سرزمین کهن بگذرد چون نگینی تابان در میان در تمام دوران‌ها خواهد درخشید، روزی بزرگ و غرور آفرین که در آن فرزندان پاک این آب و خاک افتخاری جاودان آفریدند، روزی که جوانان و نوجوانانی هم سن و سال ما و چه بسا جوان‌تر توانستند با دستانی خالی قطعه‌ای اشغال شده از سرزمین مادری‌مان را دوباره باز پس گیرند. قهرمانانی که حقیقتا با حداقل امکانات، خرمشهر را از وجود ناپاک ارتش تا بن دندان مسلح بعثی پاک کردند.

کلنز من را کلش نکن!

کلنز من را کلش نکن!

این روزهای هنر ـ صنعت ـ رسانه بازی‌های ویدئویی برای خودش غم‌نامه‌ای است. بیایید یک بار از بالا به وضعیت بازی‌های ویدئویی که نزدیک به نیمی از جامعه ما را درگیر خودش کرده نگاهی بیندازیم؛ در این جامعه کم و بیش بی‌قانون ما، هر نسخه از بازی‌های خارجی قیمتی حدود 5 تا 10 هزار تومان دارد و بازی ایرانی هم که چند صباحی است متولد شده تقریبا با همین قیمت عرضه می‌شود.

اولویتی كه برای ما اولویت نیست

اولویتی كه برای ما اولویت نیست

خیلی از ماها می‌دانیم بازی‌های رایانه‌ای كه امروز در اتوبوس و مترو دست كودك و نوجوان و حتی بزرگسالان ما قرار دارد چقدر می‌تواند در ایجاد رفتارهای ناپسند و خشونت آمیز موثر باشد و جامعه ما در آینده نه چندان دور هزینه‌های هنگفتی بابت آن بپردازد، اما اولویتی برای آن قایل نیستیم.

پساتحریم در انتظار بازی‌سازان ایرانی

علی فخار: صنعت بازی‌های ویدئویی در کشورمان تقریبا مانند اغلب صنایع دیگر تحث تاثیر تحریم‌های اقتصادی بود و در حقیقت تمام عمر خود را در این دوران سپری کرد. حالا موجی از امید در راستای اجرای برجام و رفع تحریم‌های هسته‌ای همه صنایع از جمله صنعت بازی‌سازی ایرانی را فرا گرفته است. در ظاهر شاید وجود تحریم‌ها در حوزه بازی‌های ویدئویی مهم به نظر نمی‌رسید، اما در واقعیت صنعت بازی‌سازی ما دچار فشارهای بسیاری از این جهت شد و نتوانست از حضور شرکت‌های خارجی، دانش فنی اصولی، استفاده از ابزارهای خارجی، ساخت بازی برای کنسول‌ها، انتشار راحت بازی‌ها در بازار بین‌الملل و... بهره‌مند شود. حالا که این تحریم‌های ظالمانه برداشته شده، می‌توان گفت فصل جدیدی برای بازی‌سازی ایران گشوده شده است و فرصت‌هایی که پیش از این امکان‌پذیر نبود ممکن شده است.